ذكر وقايع سال سيصد و پنجاه و چهارم از رحلت خير البشر در اين سال ، البتكين با لشكرى عظيم متوجّه ولايت شام گشت . چون به حوالى شام رسيد اهالى آن ولايت از اعيان و اكابر به واسطهء آنكه از جور و ظلم ريان ، خادم المعزّ لدّين اللّه علوى ، به جان رسيده بودند پيش البتكين آمده اظهار شكايت كرده او را بر گرفتن شهر تحريص نمودند . بنابراين ، البتكين در باب گرفتن شام اهتمام نموده تا آنكه ريان خادم از دمشق به جانب مصر گريخت . چون البتكين بر شامات استيلا يافت المعزّ لدّين اللّه علوى در مقام ملايمت آمده كس پيش او فرستاد و او را بر گرفتن شام تحسين نموده پيش خود طلب داشت و مىخواست كه وى در شام خطبه و سكّه به نام او سازد ، امّا البتكين به سخن او التفات نانموده حكم كرد تا نام المعزّ لدّين اللّه علوى را از خطبه ساقط كردند و رؤوس منابر را به اسم الطايع باللّه عباسى مزيّن ساخت . البتكين بعد از تمكّن و استيلا بر ولايت شام ، به عزم تسخير مدينهء صيدا لشكرى به هم رسانيده متوجّه آن صوب گشت . در صيدا از قبل المعزّ لدّين اللّه ، ظالم بن موهوب عقيلى با لشكرى بىنهايت مىبود . چون البتكين به حوالى شهر صيدا رسيد ظالم بن موهوب در شهر متحصّن شد . و چون ظالم بن موهوب در نفس الأمر ظالم طبيعت بود و مردم بسيار از وى آزرده بودند ، در اين وقت فرصت غنيمت دانسته در مقام اعانت البتكين درآمده كار بر ظالم بن موهوب تنگ ساختند . البتكين در اين جنگها كه با او كرده بود ، قريب به چهار هزار كس نامدار از ايشان را به قتل رسانيده بود ، بنابراين ظالم مدينهء صيدا را گذاشته به جانب مصرف رفت و البتكين مدينهء صيدا را نيز در تصرّف خود درآورده متوجّه طبريّه شد . و چون المعزّ لدّين اللّه علوى بر احوال او اطلاع يافت با لشكرى عظيم متوجّه دفع او گشت . البتكين نيز چون خبر توجه معزّ علوى را شنيد در مقام سپاه جمع كردن و استعداد جنگ به هم رسانيدن